dinsdag 29 mei 2012

De inhoud van het grunge album

Wat ben ik hier blij mee! De originele typemachine van mijn vader, uit mijn jeugd waar ik ontzettend veel op gewerkt heb. Zesde klas lagere school adviseerde mijn vader om op typeles te gaan onder het motto "daar heb je je hele leven wat aan". Het is meer dan uitgekomen, nergens ben ik zo blij mee als met het typediploma "Scheidegger 10 vingers blind systeem" en natuurlijk minstens 225 aanslagen per minuut.
Het koste wat schoonmaakwerk en een nieuw lint, maar hij typt weer na jaren stilstand en het hangen van de letterhamertjes ging al over door vaak aanslaan, kamertemperatuur en flink wat stof verwijderen.
De machine heeft vele jaren ongebruikt in opslag gestaan, maar altijd goed ingepakt.
Ik type er weer op alsof ik nooit anders heb gedaan, en dat klopt ergens ook wel.

Het begon me op te vallen dat veel tekststempels, ook van TH, het lettertye van een mechanische typemachine hebben, een zo herkenbare letter die ik op mijn computer nooit helemaal heb gevonden.
Wat als ik nou zelf de teksten kan typen zonder alle dure (en meestal maar weinig gebruikte) stempels te hoeven kopen?

Gelukkig mocht ik de machine mee naar huis nemen. Sommige dingen, zoals fietsen, steno, typen en zwemmen verleer je nooit, hoe lang het ook geleden is dat je het gedaan of gebruikt hebt.

Mijn vader schrijft zelfs in typemachine letters, vooral de meest karakteristieke: de g.


Was ik even snel klaar met de inhoud bestaande uit een stapel schrijfpapier. In no time gesneden i.p.v. in langdurigheid uitgemeten en geknipt :-)
En dan is dit dus o.a. de reden waarom ik de schrijfmachine zo graag wilde hebben. Is het niet ontzettend mooi en toepasselijk om zo teksten te maken op je schrijfpapier en/of inhoud van je notitieboek? Ja heerlijk vertrouwd, de 'gevulde' letters, waarbij je weet dat het lint ontzettend nieuw is (de rondjes van bijv. de e bevatten ook wat inkt, dat is bij hoofdletters nooit zo).
Het zal vast een van de redenen zijn waarom Tim Holtz zijn studio zo vol heeft staan met oude schrijfmachines, een ware inspiratiebron.
Er komen ook nog een paar van deze kartonnen insteekhoezen in het boek. Ik kan er niet genoeg van hebben. Halve filmstrip stans met een Marianne Design foto.
Het tissue tape is zelfgemaakt, bestempeld met een filstrip, cijferstrook van een bingokaart en de kleine flourish stempel van TH.

Het is een prachtig boek geworden, omdat werkelijk alles op alles is afgestemd en het vormt één geheel omdat items/technieken herhaald worden.

Ik hoor het mijn type 'jufvrouw' nog zeggen: de toetsen aanslaan alsof je je vingers brandt...
Klopt helemaal, anders kan je geen snelheid opbouwen.

Inspire!

Altered Grunge Album Vervolg

Het begon allemaal met de tutorial van Tim Holtz over de memory frame met "broken glass" en vervolgens mijn idee van een extra frame met een memory capsule.
Het thema "vintage photo" was een feit.
De deurscharnieren zijn van leer. Zoals meestal in dit boek, heb ik van alle splitpennen de pootjes afgeknipt en alleen de dopjes opgeplakt met glossy accents. Dit om een overdaad aan zichtbare pootjes op de achterliggende pagina, die ook opgeleukt wordt, te voorkomen.
Bottlecaps zijn heel leuk om te maken, maar ook een heel secuur werkje. De afbeeldingen zijn soms zo klein, dat ik ze met een pincet moest vasthouden om te kunnen knippen. Hierbij weer gebruik gemaakt van de 5x5cm afbeeldingen van TH en zijn chitchat woorden.
Het gaatje in de dop lukte wonderwel met een oude prikpen.

De filmstrip mag niet ontbreken. Erachter heb ik kleinere foto's van TH gelijmd met glossy accents uit zijn scrapblok lost and found.
Achter de sleuteltjes van het 'discover' frame zitten er nog drie.
Het lijstje is origineel bedoeld voor een camée, maar leent zich natuurlijk ook uitstekend om een foto van TH op te plakken.
In een gaatje van het sierrandje, dat ik iets grote heb gemaakt met een handboortje, een gamespinner, gear en washer bevestigd m.b.v. een splitpen.
Ik wilde deze keer ook gezellig volle bindringen en heb me bewust niet aan één kleur gehouden, maar alle drie (koper, brons en oud ijzer) door elkaar gebruikt.
Er hangt hier bovenaan een sleuteltje, grote klok, oude munt, lange ketting met vleugel, een stuk ballchain, wordstick met 'hold' en een zelfgemaakte tassel van bronzen en koperen ketting. Ertussen veel strookjes zwarte tule geknoopt.
De onderkant heeft een trinketpin, gear aan een swivelcap, sleuteltje, ballchain, tassel van TH en een cirkel met het woord 'believe'.
Bijna alle bedels hangen aan prachtige grote en stevige lobsterslotjes van 16 mm in brons en koper (Humiez Beads).


De hingeclip opgeleukt met een metal flower (scrap it & wrap it) die is vastgezet met een hitchfastener. Eraan een foto van TH, klokje uit zijn 5x5 afbeeldingen evenals het stukje bingokaart. De foto is geplakt op plaatkarton. Het 'lijstje' is gemaakt van metal tape van Ranger. Eerst geschuurd met een kartonnen nagelvijl en daarna bestempeld met de grote flourish stempel van TH in zwart archival.
Het is vaak heel lastig om een ringetje netjes dicht te buigen om de hitchfastener heen, maar het gaat mij veel makkelijker af als ik ovale oogjes gebruik (vallen er ook veel minder makkelijk af).
Een notitieboek heeft insteekvakjes nodig voor losse 'materialen'. Een geweldig idee vond ik op internet: de prachtige stickers van TH plakken op mica, zodat het vaak lijkt alsof ze los aan elkaar zitten. Alle zijkanten eerst gekleurd met vintage photo.
De foto's zijn van Marianne Design knipvellen.
De emboss bingokaart gekleurd met distress inkt, een foto van Darkroom Door Photobooth 'Heads' en weer met mica gebroken glas gemaakt.
De bloemen zijn van 7Gypsies en de prachtige parelswirl met kant is van Prima Marketing.
De kaart met getal 3 komt uit een kartonnen embellishmentset van K&Company getiteld 'Bingo'.
Ik vind dit papier zo mooi met de roosjes reclame, dat ik bewust niet teveel op de pagina heb aangebracht. Een pocketwatch lijstje met een Marianne Design foto, bloem van 7Gypsies, ticket van TH, weer een stukje parelswirl en de tekst uit een scrapvel.
Foto en film liggen heel dicht bij elkaar. De tijd waarop de film begint (weathered clock geëmbosst met vintage photo), cinematickets en stempels (picture start en admit one).
De metalen letters ooit eens bij een webshop gekocht die helaas niet meer bestaat. Deze zijn super blinkend zilverkleurig ijzer. Ik heb de letters eerst flink bewerkt met een kartonnen nagelvijl, daarna stevig gebogen en gekreukeld en vastgelijmd met glossy accents. De splitpennen hebben ook hier afgeknipte pootjes.
Het oud gemaakte ijzer past heel goed bij de oude sfeer.
Achterop de pagina 'movie' een pagina photo. De letters zijn stickers van TH, geplakt op een stukje ATC stempel (photostudio) dat een filmstripje is.
De prachtige stempels (memoirs en generations) zijn van TH, maar heb ik helaas niet. Wel vond ik deze afbeeldingen van hoge kwaliteit op internet. Geprint op kraftcardstock in fotokwaliteit en met hoog contrast (80%) waardoor het sprekend lijkt op een stempelafdruk.
Een strook filmstip, parelswirl en het mooie inch-lint van TH dat precies overeenkomt met het meetlatje onderop de generations stempel.
De grote filmstrip is de stans van TH met erachter foto's van Marianne Design.
Het is vaak maar net hoe je iets bekijkt, vanuit welke hoek (point of view) wat natuurlijk helemaal geldt voor een fotograaf.
Vanzelfsprekend bottlecaps op achtergrond papier met bottlecaps.
Om het boek niet te dik te maken, heb ik de randen met een hamer omgebogen en platter gemaakt. Probeer een beetje 'vegend' te slaan, dus niet alleen recht naar beneden maar van binnen naar buiten.
De inhoud van de bottlecaps was soms bijna niet meer te doen, zo klein, maar het resultaat is prachtig. Ik heb gebruik gemaakt van epoxystickers (ook op de voorkant), waardoor er soms weerspiegeling is op de foto.
Het geeft een prachtig afgewerkt en ietwat uitvergrotend resultaat.
Alle foto's en kleine afbeeldingen zijn van TH.
De lettertang maakt het woord 'picture past', de roosjes zijn van TH lint en een memopin.
De vleugels zijn TH stanzen en bewerkt met acryl paint van Xenos op de zelfde manier als de voor- en achterkaft.
Elk zijkantje is gekleurd met vintage photo, hoe klein ook. Dat leverde hele bruine vingers op, maar voor een goed doel.
De tekstjes zijn van Cosmo Cricket (Tiny text).
De truc met stickers op mica is het herhalen waard. Een foto van TH en een stukje filmstrip, maar uiteraard ruimte genoeg voor je eigen spulletjes.
Het mica is vastgeplakt met heel smal, super sticky dubbelzijdig plakband.
Echt, ik houd mezelf nog voor de gek (of ik geloof het echt) als ik soms langs deze pagina loop: vooral de bottlecaps lijken dan gewoon los op de pagina te liggen....
Eerst waren we begin met de vraag: hoe laat begint de film? Maar helaas komt er ook een einde aan: the end!
It's time geldt voor alles.
Het woordje 'the' zijn stickers van TH en 'end' de ijzeren letters waar ik eerder over sprak.
De umbrella men is een stans van dik, grijs karton. Eerst bestempeld met een grote nummerstempel in zwart archival. Daarna gekleurd met rusty hinge, red mahony en vintage photo. Nu wel heel toepasselijk dat je hem op zijn rug kijkt en hij lijkt weg te lopen.
Het zijn mini epoxydots. De grote zijn een inch net zoals de bottlecaps. Hier een afmeting van 1,3 cm waar ik geen bottlecaps bij heb, maar dat hoeft ook niet altijd.
De kleine foto's uit TH scrapvel. Eerst de epoxydot op papier en dan met de schaar schuin afknippen (schaar schuin naar binnen houden als je knipt, dan komt er echt geen papier meer onderuit. Net zoals bij fragments).
Ik heb wel een pons voor de grote epoxystickers, maar eerst knippen/ponsen en dan nog je sticker er exact opkrijgen is heel lastig.
Fragments vijl je dan nog, maar dat kan je met epoxystickers beter niet doen (dan wordt het zicht zo wazig...).
De randen wel geïnkt met vintage photo.

Ik moet zeggen, het is een prachtig TH waardig boek geworden, maar vooral ook CV waardig, omdat ik er van genoten heb en alles geworden is zoals ik het heb bedacht.
Nu de inhoud.

vrijdag 25 mei 2012

Memory Frame

Broken Glass
Een tutorial van Tim Holtz als gast bij Darkroom Door die ik al een tijd lang uitgeprint in de kast had liggen, maar er kwamen steeds andere dingen tussendoor.
Gisteravond de tijd genomen om deze uitleg stap voor stap te volgen en hiervoor heb ik de de Photobooth foto's gekocht.
Het zou bij mij niet spontaan opkomen om mica op deze manier toe te passen, maar het effect is grandiozo: gebroken glas.
Het is inderdaad een fotolijstje van lang geleden dat door het verstrijken van de tijd verweerd en kapot is geraakt.

Er zijn echter enkele dingen die bij hem gewoon lukken en bij mij niet....... De foto's zijn glossy dus glad. Hij stempelt daar gewoon met zwarte distress ink op en droogt het met de heattool. Bij mij blijft het nat, hoe ik het ook droog.
Een nieuwe foto en archival inkt en geen vuiltje aan de lucht.
Het mica plakt hij met een eenvoudige lijmstick aan de uiterste randen van de foto, bij mij plakt dat geen mica, ook powerpritt niet. Glossy accents plakt niet alleen alle mica direct vast, maar geeft ook een onbedoeld effect rechts onder: soort van bekrast of mat glas.

Zelf heb ik van het mica een vierkant geknipt wat groter dan de foto en daar een puzzeltje van gemaakt, over het algemeen puntige stukjes. Zorg dat het puzzeltje in de juiste volgorde blijft liggen. Daarna elk stukje met glossy vast geplakt en nog een paar extra stukjes er bovenop zoals links boven te zien is, alsof de glasstukjes zijn gaan schuiven in de lijst.
Het overtollige knip je later langs de randen af.

Ik ben heel blij met dit resultaat, wat ik voor een eerste poging niet verwachtte.

De twee memory frames samen heb ik verhoogd op het grote-deurklink-album geplakt, vormen samen de tekst 'discover yourself' en passen prima bij de sfeer.
Het verhoogd opplakken zorgt er ook voor, dat de clip aan de bovenkant de ruimte heeft en niet klem zit.

Frame your beautiful creativity.

Memory Capsule



Het "Grote-Deurklink-Grunge-Album" blijkt een mooie gelegenheid om de leuke Memory frames en capsules weer eens te gebruiken.
Heerlijk om mee te werken, helaas steeds moeilijker te krijgen, als je nog een adresje weet dan hoor ik dat graag.
De achtergrond is een foto uit een prachtig kartonnen A4 vel van Darkroom Door genaamd Photobooth en is verkrijgbaar bij de Scrapsjop.
Op de foto gestempeld met tekst en een stukje van de kleine flourish stempel van TH. Het Nr. komt van een ticket en de tekst uit een boekje tekststickers, nieuw van Tim en helemaal leuk: 1088 stickertjes/woorden waaronder ook veel voegwoorden en bijv. persoonlijke voornaamwoorden, zodat je hele zinnen kunt maken.
De Chit Chat stickers  zijn te koop bij Scrap it & Wrap it 
Kijk bij Embellishments/Tim Holtz.
Heel klein, dus ook handig voor in bottle caps en andere kleine projectjes.

In de capsule heb ik twee kleine foto's uit het Lost & Found block onder een mini paperclip, als de foto dan omvalt heb je geen lege achterkant.
Een TH snap (drukknoopje), wat mini horloge onderdelen, mini koperen veiligheidsspeld en de kleinde gamespinner.

De capsule gelijmd met glossy accents. Zorg ervoor dat dit in een heel dun lijntje zo ver mogelijk aan de buitenrand zit. Zo voorkom je dat er lijm in het bakje komt.

Lijstjes, in welke vorm ook, geven altijd een opvallend en bijzonder accent aan je collage.

donderdag 24 mei 2012

Altered Grunge Album

Heerlijk, weer even 'oud' bezig zijn.
Het grunge album van Tim Holtz heb ik in tweeën gedeeld. Je hebt een voor- en achterkaft plus 6 tabbladen (twee van elk). De ringen die je erbij krijgt passen dan prima, maar er kan ook niets anders meer bij.
De tabbladen wil ik graag als zodanig gebruiken en er ander schrijfpapier tussen doen.
De enorme deurklink/-plaat is van 7 Gypsies en heb ik al een tijdje in huis. Wilde er niet zomaar iets mee doen, maar het een verdiende plaats geven.
De prachtige metalen letters CV heb ik gekregen bij mijn bestelling van Scrap it & Wrap it. Het mag duidelijk zijn dat je nu bij mij binnenkomt.
Wel is de deurklink onverwacht zwaar, eigelijk in mijn optiek veel te zwaar voor een scrapalbum. Achter de plaat zit heel veel lijm. De ronde knop zit niet vast en is aan de onderkant niet dicht. Lijm kon ik niet kwijt, alleen de splitpen die eraan vastzit. Aan de achterkant ook veel lijm onder en over de splitpen alvorens de pagina te beplakken.
Vast zit het.
De andere set wordt een fragment boek.
Ik wilde een oude, verweerde look met afbladderende verf met vochtblazen.... Alsof er stukken muur weg zijn. Het enige dat ik nog in huis had, was een flesje zilverkleurige acrylverf van de Xenos. Eerst dun, maar al snel met dikke bobbels verf aangebracht en de heattool erop. Net zolang tot de verf bellen begint te blazen. Optijd uitzetten wat het moet niet uit elkaar spatten. De bellen doorgeprikt met een satéprikker, weer drogen en dat enkele malen herhalen. Met het doorprikken trek ik het losgekomen laagje een beetje naar beneden.
Op de verf vintage photo inkt gedept met een sponsje en opeens ontstaat er zo'n metalic bruinige kleur dat ook wat verweerd aandoet. Goed drogen, de inkt wil op acrylverf nog wel eens nat blijven.
Het papier van Tim Holtz is duur, onlangs kocht ik het scrapblock Lost and Found, mede vanwege het blad met oude foto's waarvan je de mini's hebt gezien bij de fragments.
Juist omdat het zo duur is heb ik er graag plezier van, er is een tijd geweest dat ik het niet durfde te gebruiken, maar eigenlijk is dat duurder :-)
Apart materiaal dat grunge, voor mij nieuw om mee te werken. Normaliter doe ik alles met mijn Powerpritt lijmstick, ik beplak er o.a. al mijn theedozen mee, nu werkt het dus bijna niet. Wel gebruikt, maar daarna flink wat Hasulith lijm erbij. Het papier af en toe express wat kartelig geknipt. De randen flink met vintage photo.
De achterkant ook wat verfbladders meegegeven, om in stijl te blijven.

Een prachtige basis, want ja, het opleuken moet nog beginnen. Het is een zwaar boek, de bindringen die ik gebruik komen van de plaatselijke kantoorwinkel.
Elk blad eyelets meegegeven, niet alleen een robuuste uitstraling, maar ook tegen slijtage.
Ik gebruik altijd eyelets van Making Memories, de enige waarmee ik kan werken. Er was een tijd dat ik het gebruik van eyelets helemaal achterwege liet, omdat de meeste eyelets zo'n lelijke, scherpe en gehavende achterkant krijgen. Totdat iemand mij wees op het verschil tussen Making Memories en andere ringetjes: MM zijn al ingesneden, waardoor ze heel netjes als een bloem opensplijten en met een groot aantal pootjes om het gat heen vouwen.
Hier zie je wat ik bedoel, de achterkant van de meeste eyelets wil je niet zien, en als je ze niet ziet kan je prima goedkope gebruiken, maar zo in het oogspringend is dit heel netjes. De bovenkant sla je niet plat maar verzinkt ietwat in het papier en blijft mooi rond.
De opstaande pootjes :-)
Ik gebruik deze eyelettools van Fiskars. Heel handig, met een stevige veer die je omhoog trekt. Links perforeer je het gaatje mee, recht sla je de eyelet in.
De meeste mensen zijn heel enthousiast over de Bigbite en dat klopt, want die kan door veel materialen heen, zelf metaal, maar is ook heel groot. Dit werkt snel en neemt weinig ruimte in.

Dit is een eyelettang van de kantoorhandel. Werkt ook heel snel, maar is zwaar in gebruikt omdat je moet knijpen. Wel gebruik ik heel vaak de bovenkant waarmee je het gaatje maakt: je kunt erin kijken en dus exact zien waar je perforeert. Ik gebruik deze tang altijd in heel dik materiaal, ook het dikke plaatkarton waarmee ik de achterkant van het album gemaakt heb. Nadeel is dat je maximaal 2,5 cm vanaf de kant een gaatje kunt maken.

Nu het album gaan 'aankleden'.
Gebruik vooral je mooie spullen, geniet ervan!

woensdag 23 mei 2012

Meer Fragments

Het kleinste vierkantje dat in de doos zit. Het is de enige keer dat het me gelukt is om erop te stempelen met archival.
Eronder een klein stukje scrap met postzegel, postcard en handschrift.

Is het überhaupt mogelijk om te stempelen op fragments? Heb je een tip voor me, heel graag. Alle andere pogingen bleef de inkt (archival) veel te nat en ook na de heattool bleef het afgeven. (Voorzichtig met de heattool, fragments kunnen smelten).
Rub-ons zijn een prima alternatief.

Het is me zelfs gelukt om er een klein stukje katoenen kant onder te lijmen. De basis van de collage is een stukje "naaipapier" van Tim. Erop stukjes meetlat uit de kleine vierkantjes van zijn papier, stukje naaiwerk, een nummer van de bekende soar tickets en een heel kleine afbeelding van een needlebox.
Ooit kocht ik eens een zakje papieren embellishments van K&Company, daarin zit ook een beschermkartonnetje waarop alle aanwezige afbeeldingen heel klein staan afgebeeld, waaronder deze en het kleine stukje postcard van het vierkantje.
De metal flower is van Scrap it & Wrap it en daarin/op een snap (drukknoop van Tim).
Het verbaast me steeds weer hoe helder alles blijft ondanks de flinke hoeveelheid glossy accents. Bij het rondom wegknippen van het papier houd ik de schaar altijd een beetje schuin in een hoek, waarbij de onderkant het dichts bij de fragment zit. Daardoor wordt het papier schuiner en al wat dunner bij de randen afgeknipt. Daarna de randen van het papier schuin afvijlen met een kartonnen nagelvijl (altijd alleen van binnen naar buiten vijlen om te voorkomen dat je onverhoopt je papier losmaakt) en de rand kleuren met vintage photo.
Het begint aardig verslavend te worden, deze manier van fragments maken. Er begint een idee te groeien van een grunge album (ligt al een tijdje in de kast) met o.a. fragments op de cover en hangend aan de bindringen.

Blanke nagellak
De bovenkant van een fragment kan natuurlijk wel een stootje hebben, de achterkant is een ander verhaal. Dat is slechts gelijmd papier, soms ook heel dun als je dikkere collages maakt. Als dat bijv. blijft haken of regelmatig schuurt lang bindringen of karton kan het een keertje mis gaan.
De achterkant dun en gelijkmatig insmeren met transparante nagellak is een goede oplossing. Zet dan eerst weer je satéprikker in het gat, smeer de lak en haal de prikker er pas weer uit als het goed droog is.
De nagellak is vooral ook heel raadzaam en praktisch als je van een fragment een hanger aan een ketting wilt maken.

Bewaar dus o.a. de inlegvellen van verpakkingen waar dus die kleine plaatjes op staan, je ziet hoe dit mij nu van pas is gekomen bij dit priegelwerkje (heb ik eerder ook nooit bij stilgestaan).

Wordt vervolgd :-)